fahl

Uzun yıllar önce Çin’de Li-li adında bir kız yaşıyordu. Günler günleri yıllar yılları kovaladı ve çoğu genç kız gibi Li-li de günün birinde bir delikanlıyla evlendi. Li-li’nin kocası zengin biri olmadığı gibi ailesine karşı sorumluluklarına dikkat eden biriydi de. O yüzden Li-li’nin evi kocasıyla birlikte dul kayınvalidesi ile de paylaşması gerekiyordu.

Gelin görün ki aylar geçtikçe Li-li kayınvalidesiyle geçinmenin çok zor olduğunu anlamaya başladı. İkisinin de kişiliği çok farklıydı ve bu yüzden sık sık kavga ediyorlardı. Kavgalar gitgide o kadar şiddetlenmişti ki konu komşu da evde olup bitenlerden haberdar olmaya başlamıştı. Birkaç ay daha böyle geçtikten sonra Li-li bu işin böyle gitmeyeceğinden iyice emin haldeydi. Bu durumun annesi ile eşi arasında kalan kocası için evliliği cehenneme çevirdiğini de görüyor; eşi için de üzülüyordu.

Li-li bir çare bulabilme ümidiyle baba tarafından aile dostları olan bir baharatçıya gidip derdini anlattı. Baharatçı Li-li’yi bu işin kesin çözümünün kayınvalideyi ortadan kaldırmak olduğunu söyledi. Ama bu işi farkettirmeden halletmesi gerekiyordu. O yüzden değişik bitkilerden hazırladığı bir ekstreyi Li-li üç ay boyunca azar azar kaynanası için yaptığı yemeklere koyacaktı. Zehir az az verilecek böylece kayınvalideyi Li-li’nin öldürdüğü anlaşılmayacaktı.

Yaşlı baharatçı Li-li’ye bunun için zehiri azar azar verdiği üç ay içinde şüphe verici davranışlardan özellikle kayınvalidesine karşı sert kavgalardan kaçınmasını tavsiye etti. Üç ay için sabredip kayınvalidesine olabildiğince iyi davranmalıydı Li-li. Baharatçının hazırladığı zehir ekstresini de alarak sevinç içinde eve dönen Li-libaharatçının önerdiği planı adım adım uygulamaya başladı. Her gün en güzel yemekleri yapıyor kayınvalidesinin tabağına zehiri azar azar damlatıyor bu arada ona iyi davranmayı ihmal etmiyordu.

Onun bu iyi muamelesi kayınvalideyi de etkilemiş gün gün ona daha iyi davranmayahaftalar geçtikçe de ona kendi kızı gibi sevgi ve ilgi göstermeye başlamıştı. Evde artık barış rüzgârları esiyordu. Bu durum karşısında Li-li yaptıklarından utanmaya başladı. Kayınvalidesinin aslında pek de kötü biri olmadığını bilakis pekâlâ iyi bir insan olduğunu düşünmeye başlamıştı. Ama yemeğine azar azar damlattığı zehirler yüzünden onun ölmesi de an meselesiydi artık.


Vicdan azabı içinde kıvranan Li-li yaptıklarından pişman vaziyette yine baharatçıya gitti ve bu kez verdiği zehiri kandan temizleyecek bir iksir yapması için kendisine yalvardı. Artık yaşlı kadının ölmesini istemiyordu. Yaşlı baharatçı Li-li’nin bu yalvarmaları karşısında kahkahalarla gülmeye başladı.

Li-li ise çok ciddiydi ve zehirin tesirini vücuddan atacak bir ilaç yapmasını ısrarla istiyordu. “Ah Li-li!” dedi baharatçı “Sana zehir diye verdiğim şey vücudu güçlendiren bazı bitki özlerinin bir karışımıydı yalnızca. Çünkü asıl zehir ikinizin kafasındaydı. Sen ona iyi davrandıkça bu zehir dağıldı ve yerini sevgi ve anlayışa bıraktı.”

(‘Sevgi Öyküleri’nden alınmıştır)